İspanya’daki Kaplumbağalar: Büyülü Dünyaları

7 Şubat 2020
Avrupa'nın en çeşitli kaplumbağa türlerine sahip olan ülkesi İspanya'dır. İspanya'daki kaplumbağalar hakkında daha fazlasını öğrenmek için okumaya devam edin.

İspanya’daki kaplumbağalar, ABD ya da Hindistan gibi ülkelerdekilere nispeten daha geri planda kalmaktadır. Ancak, Avrupa’da en çok ve en çeşit kaplumbağa türü, iyi korunmuş kalabalık nüfusu ile İspanya’da yer almaktadır.

İspanya’daki kaplumbağalar

İspanya’da hangi tür kaplumbağalar yaşamaktadır?

Cryptodira grubuna ait olan beş familya bulunmaktadır. Bunlar arasında en çok nehir ve deniz kaplumbağalarından oluşan toplamda 11 tür bulunmaktadır. Toplamda:

  • İki tür kara kaplumbağası: Yunan kaplumbağası (testudo graeca) ve Herman kaplumbağası (testudo hermanni).
  • Dört tür nehir kaplumbağası: İspanyol nehir kaplumbağası (Mauremys leprosa), Kuzey Afrika nehir kaplumbağası, Benekli kaplumbağa ve yaygın Avrupa nehir kaplumbağası.
İspanya'daki kaplumbağalar

  • Beş deniz kaplumbağası: Yeşil kaplumbağa (Chelonia mydas), Caretta caretta, Deri sırtlı deniz kaplumbağası (Dermochelys coriacea), Kemp’in Ridley deniz kapumbağası (Lepidochelys kempii) ve Şahin gagalı kaplumbağa (Eretmochelys imbricata).

İber ve Balear faunası ile Kanarya faunası arasında yayılım göstermektedir.

İspanya’daki kaplumbağalar nerelerde bulunur?

İspanya’daki kaplumbağaların bulundukları yerler

Deniz kaplumbağalarına İspanya’nın tüm denizlerinde rastlayabiliriz, ancak genelde Akdeniz denizinde daha fazla bulunmaktadırlar. Peninsula ve Balear adalarında endemik türler yoktur. Bu sebeple, Mallorca’da göreceğiniz türler, İspanya’nın ana karasının kuzey doğusunda bulacağınız türlerdir. Herman ve Yunan kaplumbağası bu türlerden bazılarıdır.

İspanya'daki herman kaplumbağası

Kanarya adalarında ise sadece deniz kaplumbağalarına rastlarsınız çünkü nehir ve kara kaplumbağaları yüksek enlemlerde yer almaz.

İspanya’daki kaplumbağalar: Bölgesel dağılımları

Bölgesel dağılım açısından ise en çok türe sahip bölgeler korunmuş bölgelerdir ve genelde nehir ağızlarına yakındırlar. Bu durum deniz kaplumbağalarının denize girişini kolaylaştırır ve nehir kaplumbağalarının nüfusunun korunmasını sağlar.

İspanya'daki kaplumbağalar

En çok türe sahip bölgeler şöyledir:

  • Endülüs’teki Donana Ulusal Parkı
  • Katalonya’daki Delta del Ebro Ulusal Parkı
  • Katalonya’nın kuzey doğusu

Donana ve Delta del Ebro gibi bölgelerin çevresindeki nem oranı ve park olmaları, Avrupa’daki kaplumbağa nüfusunu korumak için önemli birtakım özelliklerdir.

İspanya’da kaplumbağaların olmadığı bölgeler var mıdır?

İspanya’daki bazı bölgelerdeki su veya kara kaplumbağalarının eksikliği ile ilgili iki muhtemel sonuca varılabilir:

  • Uzmanlar bu alanların bazılarında soğukkanlı hayvanlar için zor olan iklim şartları olduğunu doğrulamıştır.
  • Varlıklarının belirsizliğinin sebebi, herpetolojist (sürüngen hayvan bilimi) çalışmalarının yetersiz olmasıdır.

Örnekler

Galiçya’da, şu anda iklimin uygun olmadığı düşünülen aşağı Mino havzasında, İspanyol nehir kaplumbağalarının yerleşmiş bir nüfusu vardır. Bu, hayvanların eksikliğinden ziyade araştırmaların eksikliğine işaret etmektedir. Ancak, Katalan-Aragon Pireneler bölgesinde kaplumbağaların olmamasının sebebi, dağlık özelliğidir.

En kalabalık nüfus İspanya’nın güney batısında yer almaktadır. Bunun sebebi, nehir kaplumbağalarının iki türünün, Huelva, Cadiz, Sevilla’nın bir kısmı, Cordoba, Caceres, Toledo ve Badajoz ve Ciudad Real gibi illeri kapsayan büyük alanlarda bir arada yaşamalarıdır.

kaplumbağalar

Almeria ve Murcia’da, özellikle Almenar dağlarında İspanya’daki en büyük yunan kaplumbağa nüfusu yer almaktadır. Ceuta ve Melilla şehirlerinde, uzmanlar bir zamanlar Yunan kaplumbağalarının da var olduğunu iddia etse de, sadece bir tür İspanyol nehir kaplumbağası bulunmaktadır.

Gördüğünüz üzere, iyi korunan sulak alanları sayesinde İspanya’nın genelinde su ve kara kaplumbağalarının en geniş ve çeşitli nüfuslarından bir tanesi yer almaktadır.

  • Merchán Fornelino M, Martínez Silvestre A. Tortugas de España. Madrid: Antiquaria; 1999.