Köpeğiniz İyi Bir Avcı mı?

· 31 Ocak 2019
Bu, kısmen köpeğinizin cinsine bağlı olan genetik bir içgüdüdür. Bu içgüdüye sahip olan bir köpek, burnunu yere doğru tutma ve yürüyüşler sırasında yukarı kaldırmadan etrafı koklama eğilimindedir.

Köpeğinizin dışarıdayken kuşların ve böceklerin hareketlerine oldukça fazla odaklandığını fark ettiniz mi hiç? Eğer öyleyse, bu köpeğinizin vahşi atalarından sürü gütme veya avlanma gibi içgüdüsel davranışlar aldığı anlamına gelir. Köpeğinizin iyi bir avcı olup olmadığını anlayabilmeniz için köpeğinizin içindeki avcıyı nasıl uyandırabileceğiniz hakkında bilgi veren bu makaleyi okuyabilirsiniz.

İçgüdü nedir?

İçgüdü, tüm canlıların hayatta kalabilmek için sahip oldukları doğuştan gelen bir dürtüdür. İçgüdü sayesinde herkes doğanın karşısına çıkaracağı durumlarla nasıl başedeceğini bilir. İçgüdüsüz bir canlı, kendi doğal yaşam alanında bile, tamamen savunmasızdır.

Bu nedenle, doğuştan gelen dürtü veya içgüdü bir tür “saf enerji” gibidir. Bu güç döngüseldir: Tüm hayvanların davranışlarının hem nedeni hem de etkisidir. Her içgüdüsel davranış bunun baştan sona bir ifadesidir.

Bazı içgüdüsel davranışlar uyum sağlama olarak başlar ve genetik olarak belirli bir çevrede hayatta kalma ihtiyaçları adına gelecek nesillere aktarılır. Örneğin, kurtlar ve yaban köpeklerinin beslenmesi için av içgüdüsü gerekliydi.

sahibiyle ava çıkan köpekler

Bazı ırkların yavruları bile bazı davranışlara, onları yapmak için eğitilmeseler bile doğal bir eğilim gösterebilir. Bazı Border Collie cinsi köpekler 2 veya 3 aylıkken kendi başlarına sürü gütmeye başlar.

Köpekler ve avlanma içgüdüsü

Tarihsel olarak, insanlar ve köpekler en iyi sonuçları elde etmek adına becerilerini müşterek bir biçimde kullanarak birlikte avlanmıştır. Kendi başlarına, köpekler ve insanlar güçlüydü fakat savunmasızdı. Birlikte, rasyonellik, içgüdü ve sadakate sahiplerdi ve bu kendilerini korumalarına yardımcı oldu. Bu ilişkinin kaderinde ise başarı vardı.

Bu avlanma içgüdüsü neredeyse her köpeğin DNA’sına kodlanmıştır. Ancak bu, onların beslenmek için avlanmaları gerektiği anlamına gelmez. Yine de, bazı ırklar avcılıkta doğal olarak daha iyidir. Çov çov ya da Sibirya kurdu gibi en eski ırklar hala bu atalarından kalma içgüdülerinin çoğunu barındırır.

Köpeğinizin iyi bir avcı olup olmadığını nasıl anlarsınız

Köpeğinizin genlerine ve davranışlarına bakarak iyi bir avcı olup olmadığını anlayabilirsiniz. Aşağıda, en iyi dostunuzdaki avlanma içgüdüsünü fark etmenize yardımcı olacak bazı ipuçlarını
bulabilirsiniz.

Genleri unutmayın

Daha önce de belirttiğimiz gibi, içgüdüsel avlanma davranışı, bazı ırkların genlerinde derinlemesine iz bırakmıştır. Bu yüzden genetik, köpeğinizin iyi bir avcı olup olmadığının harika bir göstergesidir.

setter cinsi köpek

Maskotunuz Teriyer, İtalyan Pointer, Av Köpeği, Pointer, Setter, Retriever veya Cocker Spaniel ise, muhtemelen güçlü bir av içgüdüsüne sahiptir. Beagle, sosis köpekler ve Dalmaçyalıların da
avlanmaya güçlü bir eğilimi vardır.

Eğer köpeğiniz kırma ise, kürk desenlerini inceleyerek yukarıda bahsettiğimiz özellikleri taşıyıp taşımadığını anlayabilirsiniz. Bununla birlikte, davranışını analiz etmek her zaman daha kolaydır.

Köpeğinizin davranışı

Irk, yaş ve cinsiyetten bağımsız olarak herhangi bir köpek avlanma eğilimi gösterebilir. Dolayısıyla, köpeğinizin iyi bir avcı olup olmadığını anlamanın en iyi yolu davranışını analiz etmektir.

Av köpekleri diğer köpeklerden daha güçlü bir koku alma duyusuna sahiptir. Etrafındaki her şeyi koklama ve olası bir av bulmaya dair bir saplantıları vardır. Tüylü arkadaşınız sürekli toprağı, bitkileri, havayı veya evin her köşesini kokluyorsa, bu avlanma içgüdüsüne sahip olduğuna dair bir işarettir.

beagle cinsi köpek

Gelişmiş avlanma davranışına sahip köpekler, yürürken başlarını neredeyse hiçbir zaman kaldırmazlar. Bütün duyularını, avlarının genellikle saklandığı yer olan toprakta/yerde toplarlar.

Eğer köpeğiniz iyi bir avcıysa, etrafındaki diğer tüm hayvanlara da odaklanacaktır. Aşırı durumlarda, kuşları, böcekleri veya küçük kemirgenleri takip etmek için kaçmaya çalışabilir,
kontrolünü kaybedebilir ve sahibine itaatsizlik edebilir.

Bu kontrol eksikliği, büyüklüğü veya ırkına bakılmaksızın, herhangi bir köpekte teşvik edilmemesi gereken bir şeydir. İnatçı bir şekilde avını yakalamaya çalışan bir köpek, diğer
hayvanlar ve etrafındaki insanlar için de tehlike oluşturur.